รักแรกพบ
โอ๊ย ปวดหัวจัง นี่เดินมาตั้งไกลแล้วนะ
ไม่เห็นเจอเพื่อนเลย จะหลอกเรามาหรือปล่าวเนี่ย ไม่ค่อยไม่ใจสักเท่าไรเลย
โรงเรียนบ้าไรเนี่ย เปิดเทอมไม่ถึงอาทิตย์เลย
สั่งงานซะเยอะเชียว เอ๊ะ นั่นใครอ่ะ
ไปถามดูดีกว่า อาจเป็นเพื่อนกลุ่มเราก็ได้
“ขอโทษนะค่ะ”
เท่านั้นแหละ คนอาร๊ายหล่อมัดใจสุดๆเลย รักเลยอ่ะ
“มีอะไรเหรอครับ”น่ารักอ่ะ ไม่เห็นเหมือนอีตาพีคนั่นเลย หน้าตาก็ดีแต่นิสัยแย่ชะมัด
“เอ่อ ขอโทษครับ”
“อ่อ คือว่า...คุณเห็นกลุ่มนักเรียนประมาณซัก
5-6 คนมั้ยคะ”ฮู่ว ในที่สุดก็พูดจบจนได้ มัวแต่คิดอะไรก็ไม่รู้ ไร้สาระจริงๆ
“เห็นครับ
เมื่อกี้เพิ่งเดินไปทางข้างหลังเองน่ะครับ” ที่ไหนล่ะเนี่ย กลับมาเมืองไทยปีนี้
อะไรๆก็เปลี่ยนไปหมด
“อ่อ ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ ^^” ว้าว หล่อ ออร่าบังเกิด ยิ้มทีใจละลาย
“ทางนี้จ้า” โธ่
นี่ฉันเดินวนไปวนมาอยู่เหรอเนี่ย แต่ก็ดีอ่ะนะ เมื่องั้นฉันคงไม่ได้เจอสุดหล่อ อ๊ะ
ลืมไปเลยมัวแต่เขินลืมถามชื่อ TT
“นี่เธอ ได้เอาปากกาสีมาป่ะ ฉันลืมอ่ะ”
ปากกาสีเหรอ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว คนอย่างฉันพกทุกอย่าง แม้กระทั่งขนมอ่ะ กินมั้ยล่ะ
กุกกัก กุกกัก อยู่ไหนเนี่ย
จำได้ว่าหยิบใส่กระเป๋ามาแล้วนี่นา แล้วมันหายไปไหนอ่ะ
สงสัยจะตกกลางทางใส่กระเป๋าข้างมาด้วย
“เดี๋ยวฉันมานะ แปป” วิ่งเลยค่ะ
จะไม่ให้วิ่งได้ไงอ่ะ ก็ในกระเป๋าปากกาสีนั่น มันมีของสำคัญของฉันอยู่ด้วย
อย่าไปไหนนะ
แฮก แฮก เมืองไทยร้อนชะมัด
“คุณครับ นี่ใช่กระเป่าของคุณหรือป่าว” เสียงนี้มัน
“นาย”
“ก็บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ได้ชื่อนาย
ผม..ชื่อ..พีค พีคน่ะชัดมั้ย”ชัดเลย เป๊ะเลย แล้วนั่น เค้ามากับใครอ่ะ
“เฮ้ย ไปได้ยัง”เสียงนี้ก็คุ้น จริงด้วย
หนุ่มหล่อคนนั้นนิ
“นี่เธอ ได้ยินฉันพูดมั้ยเนี่ย”
“ขอบใจ ฉันไปหล่ะ” ฉันกระชากกระเป๋าสุดเลิฟมา
“นี่เดี๋ยวก่อน เธอนี่ใจดำนะ
ไม่คิดจะมาขอบคุณเพื่อนฉันหน่อยเหรอ”เพื่อน เพือนเค้าเก็บได้ ก็แสดงว่า..
“หวัดดีคับ เจอกันอีกแล้วนะคับ”บ่องตง
รักจุงเบย
“ขอบคุณนะคะ”
“ไม่เป็นไรคับ คุณ.....”อุ๊ย
เค้าถามชื่อฉันก่อนด้วยอ่ะ -//- ไม่ค่อยจะหลงตัวเองซักเท่าไหร่หรอก ก็ฉันสวยนิ
ใครๆก็อยากรู้จักทั้งนั้นแหละ
“เนมค่ะ แล้วคุณ..”
“เบสครับ^^”
ชื่อก็หล่อ พ่อจะรวยหรือป่าวนะ ช่างมันเถอะ หล่อซะอย่างชนะขาด
“เฮ๊ยๆ พอได้แล้วไปๆ”ชิ ไรกัน แค่นี้หวงเหรอ
ไม่นะไม่จริงหวังว่าเค้าจะไม่..จิ้นกันนะ
“เออ ไปก็ไป ไปก่อนนะครับ”
“ค่ะ บายค่ะ”
‘...เพียงแค่ได้พบเธอก็หวั่นไหว
นี่ใช่มั้ยที่เค้าเรียกกันว่ารักแรกพบน่ะ
มันน่าตื่นเต้นดีนะ ถ้าฉันกับเค้าเป็นเนื้อคู่กัน
อยากจะจับมือเธอแล้วก้าวเดินไปด้วยกัน
เป็นห่วงเวลาที่ไกลกัน
อยากอยู่ด้วยกันจนวินาทีสุดท้าย
แม้ว่าฉันจะไม่รู้จักเธอ
ว่าเธอเป็นอย่างไรก็ตาม...’
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เนม นอนยังลูก”อุ๊บ เอาซ่อนไว้ไหนดีเนี่ยยยย
“ยังค่ะแม่ เข้ามาสิคะ”
“เป็นไงบ้างวันนี้
ทำงานเสร็จกันไหมลูก”จะบอกว่า หนูยังไม่ได้ช่วยเค้าเลย เค้าหายไปไหนกันหมดก็ไม่รู้
หลังจากที่ฉันเดินออกมาจากนายพีคและคุณเบสนั่น
ยัยพรีมก็โทรมาบอกว่าต้องรีบกลับบ้านด่วน เลยเลื่อนไปทำอาทิตย์หน้า
แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะ อาทิตย์ หน้าคุณแม่ก็ดันบอกอีกว่าลูกต้องไปงานเลี้ยงคุณอาที่ฝรั่งเศสกับคุณพ่อให้ได้
“อ่อ ใกล้เสร็จแล้วค่ะ
เหลืออีกนิดเดียวเองค่ะ”นิดเดียว นี่ทั้งเล่มจ้า
“งั้นแม่ไปนอนก่อนนะ ฝันดีนะจ้ะ”
“ค่ะ”ตอบสั้นๆแต่ได้ใจความ
ทำไงดี ไม่ไปทำงานเพื่อนๆคงจะไม่ชอบฉันแน่ๆเลย
“ฉันอยากเลวว่ะ”
“ว่าไงนะ แกบ้าไปแล้วเหรอว่ะ
อยู่ๆก็มาบอกว่าอยากเลว”
“ดีแล้วมันไม่มีไรดี แล้วจะดีไปทำไมว่ะ”
“แล้วตอนนี้แกดีเหรอไง”
“เออ แต่ฉันอยากเลวกว่านี้
เลวให้มันสุดๆไปเลย”
“ฉันขอแนะนำเลยนะโว๊ย อย่าเลวเลย
เลวแล้วน่ะมันเลิกยากนะ”
“แกช่วยฉันหน่อยสิ ช่วยสอนฉันเลวหน่อย”
“ก็ได้ ขั้นแรกนะต้องรังแกผู้หญิง”
“จะบ้าเหรอ”
“อยากเลวต้องทำได้”
“แล้วจะให้ฉันทำไง”
“ได้ข่าวว่า ห้อง 4/1 มีเด็กใหม่
น่ารักซะด้วย”
“เด็กใหม่?”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น